boğazın suları çekildiği zaman

  Sevgili Alsi, Artık yanıma gelemezsin. Konuşamayız. Annem izin vermiyor. Çünkü çok kötü şeyler oldu. Bazılarını biliyorsun. Ama başka şeyler de oldu. Keşke odama gelsen ve konuşarak anlatsam. Ama olmaz. Çünkü annem gerçekten çok kızdı. Ne olduğunu öğren diye yazıyorum. Ama bu mektubu okuduktan sonra yanıma sakın gelme lütfen. O akşam babam eve geldi. Çooooook özlemiştim onu. Bana getirdiği oyuncakları da çok merak ediyordum. Hemen yanına gidip ona sarılmak istedim. Sonra da oyuncakları sormak. Ama sen dur dedin. Dedin ki o aldığı oyuncakları biriktiriyor. Henüz vermeyecek. Bir gün hepsini birden verecek ki iyice mutlu ol dedin. Ben de seni dinledim. Babamın yanına gitmedim. Sonra yine başladılar. Bu seferki çok kötüydü galiba. Bilmiyorum ki. Biz senle odamda kalecilik oynuyorduk. Bir şey duymadım. Ama sonra komşular geldi. Bağırdılar. Onları biraz duydum. Sonra da polis abiler geldi. O gece hiç uyumadık. Sabaha kadar kaledeydim. Hatırlıyor olmalısın. Sabah olunca da beni se...

* Bu öykü, Yusuf Atılgan’ın “Evdeki” adlı öyküsü üzerinde minimum düzeyde değişiklik yapılarak, ana kahramanın cinsiyetinin kadından erkeğe çevrilmesi sonucunda yazılmıştır. Yapılan değişiklikler kalın yazıyla işaretlenmiştir. Bugün karşı evdekiler taşındı . Kocaman kamyonlar onca eşyayı iki saat içinde aldı gitti. Hiç ayrılmadım pencereden. Annem bir iki kere «Aman iyi oldu pek hoppa bir şeydi zaten» dedi: aldırmadım. Beş yıl önceki taşınmalarını düşündüm durdum. Okul dönüşü bu pencereden odasında saçını tarayışına bakardım. «Ağzının suyunu sil» derdi annem, utanırdım. Beş yıl önce kendi mi de severdim. Hem böyle mahallenin insanlarından korkmazdım. Ben de onlar gibi olacağıma inanırdım . Erkeklerin yanında palazlanır , kadınların kucaklarından inmezdim . Orta okul a başladığım yıl karşıya taşındılar. Cesaretim gücünü yitirdi. Pencereden hep o kızın odasını gördüm yıllarca. Kışın birkaç kez camına kar topu atıp kaçtım , yazın güneşte esmer esmer yan an tenini düşled...