Böyle Bir An

    – Aa, Esincim!

Esin başını şakıyan sese çevirdi. Ağzı kulaklarında o yüz. Özlediği o masmavi bakışlar. Saçlarını boyamayı bırakmış. İpek gibi beyazları yakışmış. Sarıldılar. Yanında Ozan. Yine aynı mavilik. Sıra ona geldiğinde ikisi de duraksadı. Önce hangi taraftan? Bocalamalarına güldüler. Temkinle yanaklarını değdirdiler. Sonrası sessizlik.

    – Uzun zaman oldu, dedi Esin. Böyle bir anda başka ne denebilirdi ki? Kadın sergiden söz açtı. Esin Ozan’ın sol elini merak etti. Göremedi. Kollarını arkasında birleştirmiş. Gerildiği her an yaptığı gibi. Bu bile değişmemiş. 

    – Şarap alır mısınız?

Garson tepsiyi uzatınca Esin hemen avucunu kaldırdı. 

    – Ben almayayım. 

Kadın bir adım geri attı. Esin’in ellerini tuttu. 

    – Yoksa?

Esin başını salladı. Kadın ona sıkıca sarıldı. Sesi titreyerek kulağına fısıldadı.

    – Ben de diyorum, bir şey farklı.

Esin Ozan’la göz göze geldi. Anlam arayan bakışlar. Sarılmaları bitince kadın yine ellerini tuttu.

    – Hep derdim, hatırlarsın. Senden harika olur.

Ozan aradığını buldu. Kıpırdandı. Boğazını temizledi. Esin’e dönerken gülümser gibi oldu.

    – Çok mutlu olun.

Esin uzakta lavabodan çıkan Efe’yi gördü. Vedalaşmak için bir şeyler geveleyip hızlı adımlarla ona yöneldi. Efe yüzüne baktı. 

    – N’oldu sana?

    – Yok bir şey. Hapşırdım da. Birkaç kez.

Böyle bir anda başka ne denebilirdi ki?


Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Denizde Taş Sektirmek

     Yazlık evimizin bahçesindeki mis kokulu çimenlerin üzerinde yatarken “Sonunda o gün geldi,” diye geçiriyorum içimden. “Sonunda tüm yıl beklediğim gün geldi.” Güneş tenimi usul usul yakıyor, kulağımda kuşlar cıvıldıyor. Gökyüzünde tek bir bulut yok. Alabildiğine masmavi bir sonsuzluk beni içine çekmek istiyor ama ben burada kalıyorum çünkü akşam yazlık sitemizin yaza merhaba gecesi var. Tüm site ahalisi ne yapar eder bu tarihten önce yazlığa yerleşir ve mutlaka geceye katılır. Bizim yazımız işte böyle başlar.       Çok mutluyum yattığım çimenlerin üstünde, huzurluyum. Sadece tek bir eksiğim kaldı: Ali. Daha gelmemişler yazlıklarına. Gizlice evlerinin camlarından bakıp gördüğüm üstü örtülü mobilyalardan anladım bunu. Siteye gelir gelmez ilk yaptığım şey ortadan kaybolup Ali’nin evini kontrol etmek oldu. Gelmediklerini görmek hafif bir hayal kırıklığı yarattı ama zararı yoktu. Daha akşama kadar zaman vardı.       Aliler geçen sene...
Devamı

Yaratıcı Şarap Tadımından Geriye Kalanlar

Geçtiğimiz hafta sonu liseden arkadaşımın düzenlediği yaratıcı şarap tadımı etkinliğindeydim. Şarabı ilham kaynağı olarak alıp bize çağrıştırdıkları hakkında yazdık.  Yönerge: Şarabı kokla ve 30 saniye boyunca çağrıştırdıklarını not al, şarabı tat ve 2 dakika boyunca çağrıştırdıklarını not al, son olarak 5 dakika içinde bu çağrışımlardan çıkan bir öykü yaz. Şarap I - Terra, Narince Koku & Tat: yeşil, çimen, çimler yeni biçilmiş, bahar başlangıcı, tişörtle dışarı çıktığın ilk gün, first date, heyecanlı, pozitif ve negatif bir arada, hem umutlusun, hem "aman bir şey olmayacak ki" diyorsun, bahar gelmiş, doğa uyanmış, sen de uyanıyorsun, kalbini açmaya hazırlanıyorsun ama ya kazma kürek yaktırırsa? Öykü: Bardan içeri girdi. Rezervasyon onun adına değildi. Çocuğun adını söyledi ve yerine oturdu. O mu erken gelmişti? Çocuk mu geç kalmıştı? Çocuk geç kaldıysa kötü bir şeydi bu. Tam surat asmıştı ki tuvaletten çıkıp geldi çocuk. Masanın başında durdu ve gülümsedi. Elini uzattı...
Devamı

Adaletin Bu Mu Dünya?

* Bu öykü, Yusuf Atılgan’ın “Evdeki” adlı öyküsü üzerinde minimum düzeyde değişiklik yapılarak ana karakterin cinsiyetinin kadından erkeğe çevrilmesi sonucunda yazılmıştır. Yapılan değişiklikler kalınla işaretlenmiştir. Bugün karşı evdekiler taşındı . Kocaman kamyonlar onca eşyayı iki saat içinde aldı gitti. Hiç ayrılmadım pencereden. Annem bir iki kere «Aman iyi oldu pek hoppa bir şeydi zaten» dedi: aldırmadım. Beş yıl önceki taşınmalarını düşündüm durdum. Okul dönüşü bu pencereden odasında saçını tarayışına bakardım. «Ağzının suyunu sil» derdi annem, utanırdım. Beş yıl önce kendi mi de severdim. Hem böyle mahallenin insanlarından korkmazdım. Ben de onlar gibi olacağıma inanırdım . Erkeklerin yanında palazlanır , kadınların kucaklarından inmezdim . Orta okul a başladığım yıl karşıya taşındılar. Cesaretim gücünü yitirdi. Pencereden hep o kızın odasını gördüm yıllarca. Kışın birkaç kez camına kar topu atıp kaçtım , yazın güneşte esmer esmer yan an tenini düşledim . Bu...
Devamı